Το ζεϊμπέκικο είναι ο κατεξοχήν χορός των εννιάσημων ρυθμών και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και εκφραστικά στοιχεία της ελληνικής μουσικής παράδοσης. Η ασυμμετρία του εννιάσημου ρυθμού αποτελεί τη βάση του, προσφέροντας ένα μοναδικό συναίσθημα εσωτερικότητας και προσωπικής έκφρασης. Οι χορευτές εκτελούν ελεύθερα, χωρίς αυστηρή χορογραφία, κινήσεις που αντικατοπτρίζουν την ψυχική τους διάθεση.
Το ζεϊμπέκικο είναι, επίσης, ένας χορός με έντονα προσωπικό χαρακτήρα, όπου ο χορευτής συχνά βρίσκεται μόνος του στη σκηνή ή στην πίστα. Αυτή η μοναχικότητα ενισχύει τη συναισθηματική ένταση του χορού και την προσωπική του φύση.